Sudip Mania

'दुसर्‍या स्वातंत्र्या'कडे आगेकूच!

2011-08-17T20:03:00.000+05:30

आपल्या "खाबूवीरां"नी भारतीय जनतेला लुटून स्विस आणि इतर बँकांत ठेवलेल्या पैशांचा हिशेब करणे सोपे नाहीं कारण त्यात इतकी शून्ये असतात कीं दोन्ही हाताचीच काय पण सोबत दोन्ही पायाची बोटे सुद्धा पुरणार नाहींत! आताशा तर हे चोरलेले पैसे शून्ये न वापरता 10‌^6, 10^8, 10^10 असे लिहायची गरज भासू लागली आहे. लहानपणी शिकलेली (पण कधीही न वापरलेली) अब्ज, खर्व, निखर्व, पद्म, महापद्म, शंख, महाशंख, परार्ध असली एककें (units) नव्याने वापरावी लागत आहेत. गुंडांत लोकप्रिय असलेले "पेटी", खोका" हे शब्दही अपुरे पडत आहेत. 2G, CWG नंतर प्रचारात आलेले व याच 'खाबूवीरां'च्या 'सन्मानार्थ त्यांचीच नावे वापरून केलेले नवे अंकगणितच आता उपयोगी पडेल असे वाटते. (त्यात शेवटचे नांव कुणाचे होते हे बहुतेकांना आठवत असेलच.)

सध्या भल्या-भल्या नेत्यांना व त्यांच्या "पुण्यकर्मा"त सहभागी झालेल्या त्यांच्या साथीदारांना देशाची अगणित संपत्ति हडप केल्याच्या आरोपाखाली अटक झालेली आहे. पण या संपत्तीचे जे आकडे वाचायला मिळतात त्यांचा हिशेब तोंडी तर सोडाच, पण सामान्य कॅलक्युलेटरवरही करता येणे शक्य नाहीं. त्यासाठी "स्प्रेडशीट"च वापरावा लागेल. ही हडप केलेली सर्व संपत्ती भारतीय जनतेची, दरमहा १० हजार ते लाखांपर्यंत पगार मिळविणार्‍या लोकांच्या करांतून जमविलेली आहे. तीच हडप केल्यामुळे ही जनता संतापल्यास नवल ते काय? पूर्वी एक-दोन लाख खाल्ले तरी "अबब" व्हायचे, पुढे कोटी रुपये खाल्ले तरी कांहीं वाटेनासे झाले. संवयच झाली म्हणा ना! मग चारा-घोटाळ्यापासून (fodder scam) हजार कोटींचा आकडा वाचनात येऊ लागला (व पचूही लागला). पण आता? "इतके लक्ष कोटी"पर्यंत मजल गेली. काय करणार आहेत ही नेतेमंडळी मंडळी या पैशांचे? त्यांना कांहीं लाज, लज्जा, शरम?

मला असेही वाटते कीं अकाउंटिंगच्या अभासक्रमात मूलभूत बदल करण्याची गरज असून त्यात असे हडप केले जाणारे पैसे कसे पकडता येतील या विद्येचा समावेश करायला हवा.

पण आपल्या सरकारचे रागरंग पहाता त्याला अद्याप जनतेच्या क्षोभाच्या तीव्रतेचा किंवा तो क्षोभ किती खोल आहे याचा अंदाजच आलेला नाहीं. कालची राजघाटावरील अण्णांच्या चिंतनाबद्दलची बातमी टीव्हीवर पाहिल्यावर असे वाटले कीं सरकारने नीट विचार केला नाहीं तर राजघाटाचा किंवा जयप्रकाश नारायण उद्यानाचा तेहरीर चौक व्हायला वेळ लागणार नाहीं. मनिष तिवारींचे अण्णासाहेबांच्या बाबतीत ’तुम’ ’तुम्हारी’ सारखे सौजन्यहीन उद्गार, कपिल सिब्बल यांच्या चेहर्‍यावरचे "अतिहुशारी" दर्शविणारे लबाड हास्य आणि अंबिका सोनींचे एकाद्या ४-५ वर्षाच्या मुलाला समजावे तसे जनतेला सांगणे म्हणजे कहरच झाला आहे असे वाटते.

पण अण्णांना उपोषण करायला बंदी घालून सध्याचे सरकार इंदिराजींचे अनुकरणच करत आहे असे दिसते. त्यांना या देशात पुन्हा आणीबाणी आणयची आहे काय? हे देशाचे तारू भरकटत कुठे न्यायचे आहे त्यांना? काय म्हणून उपोषण करण्याचा अधिकार अण्णांना हे सरकार नाकारीत आहे? आपल्याला १९४७ साली स्वातंत्र्य मिळालेलेच नाहीं असे जे अण्णा म्हणाले ते खरेच आहे. फक्त "गोर्‍या इंग्रजां"च्या जागी "सावळे इंग्रज" आले! जी बंदी गोर्‍या इंग्रजांनी महात्मा गांधींच्या उपोषणावर घातली नाहीं ती बंदी हे गांधींचे नाव घेणारे आजचे "सावळे इंग्रज" आजच्या युगातल्या गांधींच्या नव्या अवताराला कां नाकारत आहेत? आणि ते आता बंदिवासातच उपोषणाला बसले आहेत. मग अटक करून सरकारने काय साधले? आज भारतभर-अगदी केरळ-तामिळनाडूपासून उत्तरेत हरियानापर्यंत व राजस्थानपासून आसामपर्यंत सारे लोक अण्णांच्या मागे उभे आहेत. एकादी ठिणगीच पडायचाच अवकाश आहे. मग असे पेटेल कीं कैरोतल्या तेहरीर चौकाचीच पुनरावृत्ती होईल.

मागे फिलिपीन्समध्ये जेंव्हां अशीच चळवळ कोरी अक्वीनोबाईंनी सुरू केली त्यावेळी असाच प्रचंड जनसमुदाय चौकात जमला होता. त्यातल्या महिलांनी मशीनगनधारक थायलंडच्या सैनिकांना गुलाबाची फुले दिली. ती कृती इतकी परिणामकारक ठरली कीं या सार्‍या सैनिकांनी निदर्शकांवर कारवाई करण्यास नापसंती दर्शविली. हळू-हळू ते कोरीबाईंच्या बाजूला येऊ लागले व शेवटी रामोस हे संरक्षणमंत्रीही कोरीबाईंना येऊन मिळाले. आज दिल्लीच्या गर्दीतही खूप भगिनी दिसत आहेत. त्यांनी या पोलिसांच्या व सैनिकांच्या हातात राखी बांधायला हवी. मग हे "बंधू" या निदर्शकांवर हल्ला करतील? काय बिशाद!

अण्णांच्या उपोषणाला परवानगी देण्यासाठी २२ अटी? कशाला? एक नि:शस्त्र अहिंसावादी देशभक्त भ्रष्टाचाराविरुद्ध लढायला उभा रहातोय् व तेही फक्त स्वत: अन्न नाकारून, तर यात पोलिसांना "सुरक्षे"ची काय समस्या दिसली? अतिरेक्यांना सोडून ते या आधुनिक महात्म्याच्या कां मागे लागले आहेत? आणि तीनच दिवसांची परवानगी काय म्हणून? आमरण उपोषण तीन दिवसात कसे संपेल? शिवाय ५००० पेक्षा जास्त लोक येणार नाहींत याची खात्री अण्णा कसे देतील? (खरे तर आज सकाळी झी आणि समय वाहिन्यांवर पाहिले कीं तिहारसमोर हजारोंच्या संख्येने लोक जमले आहेत. या जमावाच्या संख्येचे जर पोलिस स्वत:च नियंत्रण करू शकत नाहींत तर जेपी पार्कवर अण्णांनी ५००० पेक्षा जास्त लोक जमा होऊ देऊ नयेत ही अट घालणे म्हणजे एक लंगडी सबबच त्यांच्या तोंडावर फेकण्यासारखे आहे!) गर्दीचे योजनाबद्धपणे नियंत्रण करून ती व्यवस्था पोलिसांनाच करायला हवी! कार पार्कमध्ये ५० पेक्षा जास्त गाड्या किंवा दुचाकी वाहने चालणार नाहींत हीही जबाबदारी अण्णांची कशी? ती व्यवस्थाही पोलिसांनीच नको कां पहायला?

झी आणि समय वाहिन्यांवर पाहिले आताच घोषणा देणार्‍यांतील एकाने मनमोहन सिंग यांच्या लाल किल्ल्यावरून दिलेल्य़ा अभिभाषणातील "सरकारके पास कोई जादूकी छडी नहीं है कि वह एक मिनिटमे भ्रष्टाचार खतम करे"या वाक्याला उद्देशून म्हटले कीं "मगर हमारे पास अब झाडू है आप सबको निकाल देनेके लिये!"! बहुत खूब!

असे ऐकण्यात/वाचण्यात आलेले आहे कीं कुठल्याशा आतल्या आवाजाने "पुकार" दिल्यामुळे आपले सध्याचे पंतप्रधान श्री मनमोहन सिंग (त्यांच्याही ध्यानी-मनी नसताना) पंतप्रधान झाले. आता मनमोहन सिंग यांच्या आतल्या आवाजाने अशीच पुकार द्यायची वेळ आली आहे असे मला वाटते. हीच वेळ आहे योग्य धोरणाच्या समर्थनार्थ पायउतार होऊन जनतेच्या बाजूने उभे रहाण्याची. ही वेळ त्यांनी दवडली तर आयुष्यात एकाद्याच वेळेला येणारी सुवर्णसंधी हुकेल. उद्या ते फक्त माजी पंतप्रधान म्हणून ओळखले जातील, पण अण्णांबरोबर लढाईत उतरल्यास त्यांना "भारतहृदयसम्राट" ही जनतेच्या प्रेमाची उपाधी मिळेल जी "माजी पंतप्रधान" या बिरुदावलीपेक्षा अनेक पटीने मोठी आहे. ते असे करतील काय?

आज अण्णांच्या मागे उभा असलेला सबंध देश पाहिल्यावर "यदा यदा हि धर्मस्य ग्लानिर्भवति भारत, अभ्युत्थानमधर्मस्य तदात्मानं सृजाम्यहम्, परित्राणाय साधूनां विनाशाय च दुष्कृताम्, धर्मसंस्थापनार्थाय सम्भवामि युगे युगे या श्लोकाची आठवण झाली व वाटले कीं भगवान श्रीकृष्णच तर नाहीं ना अण्णांच्या रूपात आपल्यात आले आहेत?

"सरकारचे डोके टिकाणावर आहे कां?" असे म्हणणार्‍या लोकमान्यांची आज उणीव भासते आहे. सरकारला सुबुद्धी सुचो व या "भ्रष्टासुरा"चा संहार होऊन "दुष्कृतां"चा विनाश होवो ही आशा करत आता पुढच्या शुभ वार्तेची वाट पाहू या!

आयपीएल, पुणे टीम, जर्सी आणि पुणेरी पाट्या ...

2010-03-24T12:15:00.004+05:30

शेवटी येणार येणार म्हणता पुण्याची 'आय पी एल टीम' आली.
आता आम्ही वाट पहातो आहे ती टीमच्या नावाची आणि त्यातल्या खेळाडुंची.
ते येईल तेव्हा येईल पण एक (भविष्यातले) पुणेकर ह्या नात्याने आम्ही काही "पुणेरी पाट्या" लागोलाग तयार करुन ठेवत आहोत, पुढे त्याची अर्थातच गरज पडेल ह्याविषयी आमच्या मनात अजिबात संदेह नाही.

New........ह्या पाट्या आहेत त्या 'मैदानावरच्या' .....

New.......1."फलंदाजा कडून धावा निघत नसतील तर मैदानावर उगीच टवाळक्या करत बसू नये"

New........2.गोलंदाजांनी चेंडू जपून वापरावा अन्यथा प्रत्येक नविन चेंडूचे ३ रुपये आकारण्यात येतील .......

New.........३.क्षेत्रारक्षकांनी दुपारी १ ते ४ या वेळेत उगीचच Howzzat म्हणून गोंधळ करू नये ,लोक इकडे झोपलेली असतात

* ह्या पाट्या आहेत त्या 'मैदानावरच्या' .....
१. सामन्याची वेळ तुमच्या तिकिटावर छापलेली आहे, उगाच कधीही येऊन गर्दी करु नये.
२. सामन्याच्या वेळेच्या आधी ३० मिनिटे मैदानात प्रवेश दिला जाईल, तुम्ही गडबड केल्याने सामना लवकर सुरु होणार नाही.
३. खुर्चीचा वापर फक्त बसण्यासाठीच करावा ... एका खुर्चीवर एकच !
४. मैदानात पिण्यासाठी (साध्या) पाण्याची व्यवस्था केली आहे, थंड तसेच फिल्टर्ड पाणी आपण दिलेल्या तिकिटाच्या पैशात मिळणार नाही, उगाचच आयोजकांकडे हट्ट धरु नये.
५. मैदानावरचे कॅमेरे हे सामन्याच्या हालचाली टिपण्यासाठी आहेत, उगाच हिडीस चाळे करुन त्यांचे लक्ष वेधण्याचा प्रयत्न करु नये.
६. आपण पुण्यासारख्या एका सुसंस्कृत शहरात एका सार्वजनिक ठिकाणी सामना पहात आहोत ह्याचे भान ठेऊन चियरलिडर्सना खाणाखुणा करु नये किंवा त्यांच्याकडे डोळे फाडुन बघुन लाज आणु नये. अश्लील चाळे कराल तर नुसतीच पोलीस कारवाई नाही तर धिंड काढण्यात येईल.
७. फुंके ( सिगारेट, बिड्या, चिलीम ), थुंके ( तंबाखु, गुटका, मावा, पान ) आणि शिंके ( तपकीर आणि स्वाईन फ्ल्युग्रस्त ) ह्यांना मैदानात मज्जाव.
८. मैदानात दारु विक्री केली जात नाही, मैदानात दारु पिऊ दिली जात नाही, मैदानात बाहेरुन दारु पिऊन आल्यास प्रवेश मिळणार नाही.
९. मैदानात विकत मिळणार्‍या खाद्यपदार्थांची आवरणे, पिशव्या तसेच पाणी किंवा शितपेयाच्या बाटल्या मैदानात फेकु नयेत, बाटलीवरुन खेळाडु घसरुन पडुन जखमी होऊ शकतो ह्याची किमान जाण ठेवावी.
१०. सामन्याच्या वेळी खेळाडुंना पाठिंबा देताना हळु आवाजात आरडाओरड करावी. हा क्रिकेटचा सामना आहे, तमाशाचा फड नव्हे !
११. अनोळखी वस्तुंना स्पर्श करु नये ... व्यक्तींसह !
१२. मैदानातील मोठ्ठे पंखे फक्त दुपारी आणि गर्दी असलेल्या ठिकाणीच लावण्यात येतील. पंख्याखाली बसण्यासाठी मोठ्ठ्या आवाजात भांडण करुन आयोजकांना त्रास देऊ नये.
१३. स्त्रियांचे स्वच्छतागॄह, खेळाडूंचे पॅव्हेलियन, चियरलिडर्स पोडियम, व्हीआयपी गॅलरी, पत्रकार कक्ष इत्यादी ठिकाणी उगाच जास्त घुटमळु नये.
14. सामन्यातील कसल्याही घटनेचा ( सामना हरणे, षटकार मारणे, धावबाद होणे, झेल टाकुन देणे वगैरे ) राग खुर्च्यांवर काढु नये.
15. सामना पहायला आलेल्या प्रेक्षकांचे खेडाळु, चियरलिडर्स, व्हीआयपी यांच्याबरोबर अथवा खेळपट्टी, पत्रकारकक्ष, समालोचन खोली, पॅव्हेलियन, व्हीआयपे बॉक्स इथे 'फोटु काढुन मिळणार नाहीत' किंवा त्याला परवानगी दिली जाणार नाही.
16. सामन्याच्या वेळेदरम्यान तुटलेल्या चपला, कापलेले खिसे, मोडलेला चष्मा, हरवलेली पर्स, गायब झालेला मोबाईल ह्यांची जबाबदारी आयोजकांकडे राहणार नाही. समोरच पोलीस स्टेशन आहे, तिकडे जाऊन तक्रार करावी.
17. हे पुणं आहे, शिमला नव्हे, उन्हाळ्यात गरम होणारच, पण म्हणुन मैदानात सामना पहायला शर्ट काढुन बसु नव्हे. अशा निर्लज्ज प्रेक्षकांना बाहेर काढले जाईल.
18. पाऊस पडल्यास पैसे परत मिळणार नाहीत, कॄपया हवामानखात्याशी सल्लामसलत करुन मगच तिकिट काढावे.
19. परदेशी खेळाडुंच्या अंगचटीला जाऊ नये तसेच त्यांना स्थानिक भाषेत गलिच्छ आणि अश्लील शिव्या देऊन वेडावुन दाखवु नयेत. ते आपले अतिथी आहेत, आपण घरात पाहुण्यांशी असे वागतो का ?
20. राजकीय नेते, सरकारी अधिकारी, स्थानिक दादा ह्यांचा वशिला लाऊन फुकट पास मागु नये. परवडत नसल्यास झाडावर चढुन सामना पहावा.
21. वरील सुचना ह्या चेष्टेचा विषय नव्हे ह्याची नोंद घ्यावी, ह्याची चेष्टा करणार्‍या प्रेक्षकांना संपुर्ण सामना संपोस्तोवर अंधार्‍या खोलीत बळजबरीने बसवुन ठेवले जाईल.

*** ह्या पाट्या आहेत त्या ' आयपीएल-पुणे संघाच्या कार्यालयातल्या" ....
१. फक्त दिवसाचे सामने खेळले जातील, त्यातही दुपारी १-३ असा विश्रांतीचा वेळ राखुन ठेवावा लागेल.
२. रात्रीच्या सामन्याचा चार्ज वेगळा पडेल, कुठल्याही परिस्थीत रात्री ८ वाजता सामना संपवण्याची जबाबदारी आयोजकांची राहिल, सवड मिळाल्यास उरलेला सामना दुसर्‍या दिवशी खेळता येईल.
३. सोमवारी सुट्टी घेतली जाईल.
4. सर्व लोकांना जाहीर निवेदन देण्यात येते की "आयपीएल-पुणे संघ ( पुण्याचा अभिमान, महाराष्ट्राची शान ) " ही आमचा पुर्णपणे स्वतंत्र संघ असुन "मुंबई इंडियन्स, महाराष्ट्र" ह्या संघाशी आमचा कसलाही संबंध नाही. त्या संघाशी केलेल्या व्यवहाराची जबाबदारी केवळ तो मराठी आहे ह्या कारणाने घेतली जाणार नाही. तसेच त्या संघाच्याविषयी आमच्याकडे कसलीच चौकशी करु नये.
5. हा क्रिकेटचा संघ आहे. उगाच गाण्याच्या स्पर्धा, नाचकामाचे कार्यक्रम, पाणपोईचे उद्घाटन, नव्या दुकानाची चित्रफीत कापणे ह्या आणि अशाच इतर कामांसाठी खेळाडुंची चौकशी अथवा मागणी करु नये.
6. क्रिकेट हा एक खेळ आहे ह्याचे भान ठेवावे, आम्ही मॅचफिक्सींग करत नसल्याने जिंकण्याची कसलीच गॅरेंटी देता येणार नाही.
7. देणग्या मागणारे, गौरवनिधी सामने आयोजीत करणारे, सर्व्हे करणारे, फुकटात जाहीरातीसाठी कार्यक्रमाला हजरी लावण्याची विनंती करण्याची शिष्ठमंडळे आदी तत्सम व्यक्ती किंवा संस्था ह्यांना सक्त प्रवेश बंदी आहे, ह्यात कोणत्याही कारणास्तव बदल होणार नाही.
8. आमचे प्रतिस्पर्धी संघ कमी किमतीत खेळत असल्याच्या बढाया आमच्यासमोर मानु नये. आमचे इथे क्वालिटीला प्राधान्य असल्याने कमी किमतीत सामना खेळवण्याचा विचार केला जाणार नाही.
9. आपण आमच्या खेळाबद्दल समाधानी असताल तर इतरांना सांगा, नसताल तर योग्य आणि सभ्य शब्दात आम्हाला सांगा, योग्य दखल घेतली जाईल.
10. आमचेकडे शाळकरी संघांना ट्रेनिंग दिले जात नाही
11. आमच्याशी ठरलेल्या करारानुसार सामना झाल्यावर आमच्याकडुन सदिच्छा म्हणुन खेळाडुंचे टी-शर्ट्स, ट्रॅक सुट्स, टोप्या, बॅटी, चेंडु अथवा तत्सम कुठलेही किमती सामान भेट मिळणार नाही. उगाच हावरटपणा करु नये.

ह्या लेखाचे मुळ लेखक छोटा डॉन असुन त्यांनी हा लेख
http://chhota-don.blogspot.com/2010/03/blog-post_22.html
प्रसिद्ध केला आहे..

2010-03-05T09:23:00.000+05:30

आता पुन्हा बॉम्बस्फोट होणार , घरादाराच्या चिंधड्या होणार,
सरकार किती परदेशी गेले ते शोधणार, रिक्षावाले गेले याचा विसर पडलेला असणार ,
अमेरिका संध्याकाळी निषेध करणार , सकाळीच त्यांनी 'पाक' ला शस्त्रे विकलेली असणार ,
इकडे पाटील कपडे बदलणार, देशमुख चित्रपट काढणार ,
'बाबा' रात्रभर पार्टीत नाचणार, बाहेर जोड्यांसाठी मंत्री उभे असणार ,
पद्मभूषण मात्र शाहरुख च ठरणार , काय रे देवा !

आता पुन्हा दुष्काळ पडणार, विदर्भ मराठवाडा होरपळून निघणार,
आबा रडायला लागणार, शिंदे हसतच राहणार ,
चव्हाण-ठाकरे दिल्लीला जाऊन निर्णय घेणार ,
'हे' वाघावर तर 'ते' इंजिनावर स्वार होणार ,
आमटे , बंग वेड्यागत अनवाणीच धावणार ,
जाणते साहेब मात्र लवासात स्विमिंग पूल उभारणार , काय रे देवा !

आता पुन्हा निवडणुका होणार, काळा पैसा सगळा बाहेर पडणार,
यांना जिजाऊ तर त्यांना दादोजी आठवणार ,
मातोश्री गरजणार, कृष्णकुंज आदेश देणार,
बाई 'झंझावाती' रोड शो करणार, उनाड च्यानेल्स बोकाळणार ,
अण्णा उपोषण करणार, कुणा कुणाचा 'स्वाभिमान' जागा होणार,
निवडणुकीची सुट्टी म्हणून आम्ही मात्र खंडाळ्याला जाणार, काय रे देवा !

आता पुन्हा अप्रेझल होणार , जो तो बॉस ला शिव्या देणार
बॉस त्याच्या बॉस च्या नावाने खडे फोडत असणार
कंपनी मात्र कागदावर तोटाच दाखवत राहणार
किती टक्के हाच महत्वाचा प्रश्न होऊन राहणार
पंधरा नाही तर दहा तरी द्या असे लाचार स्वर निघणार
'थाळात' मात्र एक टन उस ९० लाच तुटणार, काय रे देवा !

पुरंदरचा रजनीकांत......

2010-01-20T20:32:00.001+05:30

परवाचा सकाळ (१८ जानेवारी २०१०) वाचला आणि मला सुखद धक्काच बसला, त्यात म्हणे की सुप्रसिद्ध दक्षिणात्य सुपरस्टार रजनीकांत (शिवाजी गायकवाड) यांचे मुळ गाव पुरंदर तालुक्यातील मावडी-कडेपठार हे आहे. सधारण ८०-९० वर्षांपुर्वी गायकवाड परिवार रोजगाराच्या शोधार्थ दाक्षिणात्य राज्यात गेले व तिथेच स्थायिक झाले. सुरवातीच्या २०-३० वर्षांमध्ये त्यांचा गावाकडे संपर्क होता पण कालांतराने तो तुटला, गावातील वयोवृद्ध माणसे याबद्दल सांगायची. या गावातील चंद्रकांत गायकवाड हे रजनीकांत यांचे जवळचे नातेवाईक. चंद्रकांत यांचे आजोबा आणि रजनीकांत यांचे पणजोबा हे सख्खे भाऊ होते. गावामध्येही रजनीकांत हे याच गावाचे असल्याची चर्चा व्हायची पण ठोस अशी माहिती कोणाकडेच नव्हती. दहा महीन्यांपुर्वी लक्ष्मण पोटे यांनी दूरदर्शनवर रजनीकांत यांची मुलाखत पाहिली होती त्यात ‘माझे मूळ गाव जेजुरीच्या पूर्वेला आहे’ असे सांगितले होते. त्यामुळे गावकर्यांमध्ये एक आशा उत्पन्न झाली, रजनीकांत हे शूटिंगसाठी लोणावळा येथे येणार असल्याचे गावकर्यांना कळताच त्यांनी समक्ष भेट घेऊन त्यांना निवेदन दिले व त्यांना आपल्या मूळ गावाबद्दल सांगितले व गावी येण्याचा आग्रह केला.

रजनीकांत यांनी हे निवेदन वाचताच ग्रामस्थांशी थेट मराठीतच बोलायला सुरवात केली. मावडीचे सरपंचांना त्यांनी आलिंगन देत मी गावाला नक्की येतो, असे म्हणाले व आपुलकीने संवाद साधला. गावासाठी काय देऊ असा प्रश्नही त्यांनी विचारला व गावकर्यांनाही चेन्नईला येण्याचे आमंत्रण देत स्वत:च्या मोबाईल कॅमेऱ्याने ग्रामस्थांची छायाचित्रे काधून घेतली.

रजनीकांत यांना दाक्षिणात्य राज्यात अगदी देवासमान मानतात कारण त्यांची ‘समाजसेवा’.... ते त्यांना मिळणाऱ्या मानधनाच्या एकूण ४०% एवढी रक्कम समाजसेवेसाठी वापरतात (शिवाजी-द बॉस या चित्रपटासाठी त्यांनी २० कोटी रुपये घेतले होते त्यातील ८ कोटी त्यांनी चॅरीटी संस्थांना दिले.) आणि महत्त्वाचे म्हणजे ते एकाही उत्पादनाची जाहिरात करत नाहीत त्यामागे त्यांचा उद्देश एकच कि लोकांना चुकीचा संदेश जाऊ नये (नाहीतर आपले बच्चन साहेब बिस्किटांपासून बोरोप्लस पर्यंत सर्व जाहिरातीत झळकतात.) आज मितीला रजनीकांत हे भारतातील सर्वात महागडे सुपरस्टार आहेत. पासष्ठीचा हा पुरंदरचा हीरो या वयात विशीच्या अभिनेत्रींबरोबर लिलया काम करतो. नुकत्याच रीलिज झालेल्या ‘शिवाजी-द बॉस’ या चित्रपटाच्या तुफान लोकप्रितयेवरून हे कळते.

माझ्या मनात आधीपासूनच त्यांच्याबरोबर आदर होता (आदर यासाठी नाही की ते हीरो आहेत तर यासाठी की ते जनतेचे हीरो आहेत.....) आता ‘आपुलकी’ वाटते आणि अभिमानही.... अभिमान याचाही कि माझा जन्म या पुरंदरच्या मातीत झाला ज्या मातीने शूरवीर संभाजीराजे, महात्मा फूले, आचार्य अत्रे आणि आता रजनीकांतसारखे हीरे दिले.......

ओपेरा मिनी मोबाईलवर मराठी वेबसाईट कशी वाचता येईल?

2010-01-16T15:28:00.003+05:30

कालपर्यंत हा माझ्यासमोरचा एक खूप मोठा प्रश्न होता. माझ्या Nokia N73 मोबाईलवर देवनागरी फॉण्ट सपोर्ट करत नाहित. त्यामुळे कोणतीही मराठी अथवा हिंदी वेबसाईट मी त्यावर पाहू शकत नाही. त्यासाठी मी सगळीकडे खूप शोधाशोध केली, पण हाती काहीही लागले नाही. त्यामुळे कृपया देवनागरी फ़ॉन्ट्स मोबाईलवर इन्स्टॉल करण्याबाबत तुमच्याकडे काही माहिती असेल तर ती तुम्ही मला आणि वाचकांना सांगा. पण तोपर्यंत मराठी वेबसाईट ओपेरा मिनीवर कशी पाहता येईल? हे मी सांगणार आहे.

कालच एका फोरमवर मला यासंबंधीची पडताळून पाहिलेली विश्वसनीय माहिती सापडली आहे आणि तीच मी तुमच्याबरोबर शेअर करणार आहे.

१. ओपेरा मिनी उघडा.
२. ऍड्रेस बारमध्ये opera:config टाईप करा. आणि त्यावर जा.
३. तिथे तुम्हाला एक सेटिंग पेज दिसून येईल. सर्वांत खाली एक ऑपशन आहे "Use bitmap fonts for complex scripts", तिथे No च्या ठिकाणी Yes करा.
४. आता 'सेव्ह' करा.

आता देवनागरी लिपीतील मराठी वेबसाईटही तुम्हाला अगदी चांगल्या रीतीने वाचता येईल.

2009-06-10T16:16:00.000+05:30

उद्धव-राज रायगडावर महाराजांना भेटतात तेव्हा…

2009-05-29T11:39:00.003+05:30

खास मराठी चित्रपटप्रेमींसाठी सविनय सादर करत आहोत, ‘ मी शिवाजीराजे भोसले बोलतोय II’ (लोकसभा निवडणुकीनंतरचा)...सगळ्यात आधी एक गोष्ट क्लिअर करायचेय, ती म्हणजे पुढे आपण जो प्रसंग वाचणार आहात, तो संपूर्णतः काल्पनिक आहे. वास्तवाशी त्याचा कदापि संबंध नाही. तुम्हाला वाटला तर तो निव्वळ योगायोग समजा...कारण कुणाच्याही भावना दुखावण्याचा हा प्रयत्न नाही. किंबहुना मराठीजनांच्या भावना व्यक्त करण्यासाठी हा प्रपंच...

तर, महेश मांजरेकरांचा ‘ मी शिवाजीराजे... ’ आपण सगळ्यांनी पाहिला आहेच. त्यातली शिवाजी महाराजांची एन्ट्री आठवा... ‘ लाज वाटते मराठी म्हणून जन्माला आल्याची, लाज वाटते ’, हे दिनकरराव भोसलेंचे हताश, हतबल उद्गार ऐकून व्यथित झालेले छत्रपती शिवाजी महाराज, आपले मावळे पाठवून दिनकररावांना रायगडावर बोलावून घेतात आणि त्यांची चांगलीच कानउघाडणी करतात.

आता ‘ पार्ट II’ मध्ये लोकसभा निवडणुकीच्या निकालानंतर तर महाराज त्याहूनही अधिक व्यथित झालेत आणि चिडलेतही. (का ?, ते आपल्याला सगळ्यांनाच ठाऊक आहे.) तर, यावेळी त्यांनी आपले दोन मावळे ‘ मातोश्री ’ वर आणि दोन ‘ कृष्णकुंज ’ वर (किंवा कृष्णभुवन) पाठवले आणि ते उद्धवसाहेब आणि राजसाहेबांना रायगडावर घेऊन गेले.

कट टू रायगड...

(महाराजांचा दरबार भरलेला. राज आणि उद्धव झोपेतून जागे होतात. एकमेकांकडे पाहतात आणि लगेचच तोंड फिरवतात. पुढच्याच क्षणाला समोर साक्षात छत्रपतींना पाहून दोघंही थक्क होतात. बाळासाहेब आणि बाबासाहेबांनी (पुरंदरे) शिकवल्याप्रमाणे दोघंही लवून महाराजांना मुजरा करतात.)

उद्धव-राज एकत्रः महाराज आपण ?
महाराजः होय...मी !
राजः महाराज, आपण स्वतः येण्याची तसदी घेतलीत ?
महाराजः न येऊन कसं चालणार होतं ?
उद्धवः का महाराज ? आमचं काही चुकलं का ?
महाराजः चुकलं ? अहो, घोडचूक झालेय तुमच्याकडून. भाऊबंदकीचा शाप आपल्या महाराष्ट्राला नवा नाही. मात्र, तुमच्या भाऊबंदकीचा त्रास माझ्या मराठी बांधवांना, माता-भगिनींना भोगावा लागतोय. म्हणूनच तुम्हा दोघांना इथे बोलावून घेतलंय आम्ही...
राजः नेमकं काय झालंय महाराज ?
महाराजः काय झालंय ? दो ही मारा, पर सॉल्लिड मारा, हे तुमचे उद्गार ऐकलेत आम्ही ! अहो, पण ते दोन रट्टे माझ्या मराठी माणसालाच लागलेत ना !
(राजला झापल्याचं पाहून उद्धव गालातल्या गालात हसतात. तेव्हाच महाराजांचं लक्ष त्यांच्याकडे जातं.)
महाराजः उद्धवसाहेब तुमचीही प्रतिक्रिया वाचली आहे आम्ही. मराठीचं काय करायचं ते मनसेला विचारा, असं सांगून तुम्ही मोकळे झालात. तुमचं दोघांचं जे काही चाललंय, ते कितपत योग्य आहे ?
राजः महाराज, आमच्यात काय झालंय ते बहुतेक तुम्हाला ठाऊक नाही.
महाराजः आम्हाला ठाऊक नाही ? गनिमी कावा काय असतो हे आम्ही तुम्हाला शिकवलं. त्यावेळचे आमचे गुप्तहेर आजही तितकेच समर्थ आहेत. महाराष्ट्रात जे काही होतंय, ते सगळं आमच्यापर्यंत पोहोचतंय. विशेषतः, शिवसेना आणि आता महाराष्ट्र नवनिर्माण सेनेवर तर आमचं विशेष लक्ष असतं. त्यामुळे तुमच्यात काय झालं, कसं झालं, हे सगळं आम्ही जाणतो. अगदी २७ नोव्हेंबर २००६ पासून, किंबहुना त्या आधीपासूनचा सारा घटनाक्रम आम्हाला ठाऊक आहे. मराठी माणसाला हक्काचे दोन नेते मिळतील, असं आम्हाला त्यावेळी वाटलं होतं. पण हे सगळं भलतंच घडतंय.
उद्धवः महाराज, पण लोकसभा निवडणुकीत जे काही झालं, तो तमाशा ‘ राजा ’ मुळेच झालाय ना ? त्याची जी काही ‘ बकबक ’ चाललेय, त्यामुळेच मराठीच्या दुश्मनांचं भलं होतंय. त्यामुळे त्यानं सुधारायला हवं.
राजः महाराज, तुम्हीच सांगा कोण चुकतंय ? मराठी माणसाचा आवाज उठवण्याचा मी प्रयत्न केलाय. आमच्या ‘ दादू ’ ला मराठीचा एवढाच पुळका आलाय, तर त्यांचे ११ खासदार काय नेपाळी आहेत का ?
महाराजः (अधिकच संतापतात) ... खबरदार ! ही सगळी भाषणात ऐकवायची वाक्यं आम्हाला ऐकवू नका. ती आधीच ऐकली आहेत आम्ही आणि त्यामुळेच व्यथित झालो. खरं तर आधीच बोलावून, तुम्हाला खडसावण्याचा विचार होता. पण म्हटलं, तुम्ही सुजाण आहात, हुशार आहात, सगळं ठीक होईल. पण कसलं काय, तुम्ही तर माझ्या मराठी माणसांमध्ये फूट पाडताय. हे आम्ही सहन नाही करू शकत.
राजः (अत्यंत खेदाने) असं नका म्हणू महाराज, बरं का !
महाराजः तुम्हीच भाग पाडलंय मला हे सगळं ऐकवायला. अतिरेक झालाय सगळा. बाळासाहेबांनी मोठ्या कष्टानं उभ्या केलेल्या शिवसेनेची, मराठी माणसाच्या संघटनेची काळजी वाटतेय आता आम्हाला. काय वाटत असेल त्यांना हे सगळं पाहून ? लोकसभा निवडणुकीत मराठी माणसामुळे, मराठी माणसाचं पानिपत झालं आणि तरीही तुमचं वाक्-युद्ध सुरूच आहे, ही बाब आमच्या मनाला चटका लावून गेली आहे. याचसाठी का केला होता अट्टाहास ? याचसाठी का मराठा तितुका मेळविला होता ?

(दरबार शांत. राज-उद्धव अंतर्मुख होऊन विचार करत असतात. महाराज दोघांकडेही पाहतात.)

उद्धवः महाराज, तुमच्या मते हा दोष कुणाचा ?
महाराजः चूक तुम्हा दोघांचीही आहे.
राज-उद्धव एकत्रः ती कशी
महाराजः आठवून पाहा शिवचरित्र. सगळ्या मराठींना-मराठ्यांना-माझ्या या सगळ्या मावळ्यांना एकत्र घेऊन आम्ही लढलो नसतो, तर हिंदवी स्वराज्याचं स्वप्न साकार झालं असतं का ? शाहीर बाबासाहेब पुरंदरे आमचे चरित्र सांगताना हे प्रत्येक वेळी सांगतात. तुम्ही दोघंही ते बालपणापासून ऐकत आहात. कळतंय सगळं पण वळत नाही आहे.
राजः असं का म्हणता महाराज ?
महाराजः अहो , शिवाजी काय म्हणतो हे तुम्ही तुमच्या भाषणांतून कायम सांगत असता . पण ते कृतीत उतरलं नाही . पहिले ते राजकारण , हे तुम्ही लक्षात ठेवलेत , पण त्यातलं सावधपण तुम्ही विसरलात . पांडव आणि कौरव एरव्ही एकमेकांच्या विरोधात होते . पण तिसरा शत्रू आला की ते १०५ होते . पण तुम्ही एकमेकांविरोधात लढत राहिलात आणि त्यात ‘ शत्रूं ’ चा फायदा झाला . आता मला मुंबई - ठाण्यातल्या माझ्या मराठीजनांची काळजी वाटतेय . त्यांचं रक्षण तुम्हालाच करावं लागेल .
उद्धव-राज एकत्रः ते कसं शक्य आहे महाराज ?
महाराजः का शक्य नाही ? मराठी माणसाचा उद्धार करण्याचं, महाराष्ट्राचं भलं करण्याचं तुमचं उद्दिष्ट आहे ना...मग का नाही शक्य ? लोकसभा निवडणुकीतले मतांचे आकडे बघा. मतांचं विभाजन झालं नसतं, तर विजय मराठी माणसाचाच होता. विधानसभा निवडणुकीत तशी रणनीती आखा. हवं तर आमची प्रत्येक लढाई आठवून पाहा आणि त्यातून काहीतरी बोध घ्या. एकत्र आलात, तर उत्तमच...पण वेगळं राहूनही मराठी माणसांसाठी एक होऊ शकता ना ! तसं झालं तर आणि तरच मराठी माणसाला न्याय मिळेल, त्याचा दबलेला ‘ आवाज ’ पुन्हा फुटेल. हा आमचा सल्ला नाही, तर आदेश आहे आणि तुम्हाला आदेश करण्याचा आम्हाला हक्क आहे. आहे ना ?
राजः महाराज , हे काय विचारणं झालं का ?
महाराजः तर मग शपथ घ्या, मराठी माणसासाठी एकदिलानं लढण्याची. शत्रूचा सामना करण्यासाठी तुम्हाला तलवार द्यायची गरज नाही, कारण तुमचे शब्दच तितके धारदार आहेत. त्याचा योग्य वापर करून मराठीच्या शत्रूंना नामोहरम करा. आम्ही तुमच्या पाठीशी आहोत !
उद्धव-राजः आम्ही चुकलो महाराज ! आता आम्ही एकदिलानं लढण्याचा प्रयत्न करू.

(या प्रसंगाचा हा शेवट समस्त मराठीजनांची इच्छा लक्षात घेऊन केलाय. काय मंडळी, तुम्हालाही तसंच वाटतंय ना ? )

सौजन्य : महाराष्ट्र टाईम्स

2009-05-23T12:09:00.004+05:30

माऊली

2009-05-18T09:51:00.009+05:30

जीरा राइस आणि काजू करी

साधारण ५ वर्षांपूर्वीची गोष्ट आहे ही, जून चा महिना होता तो आणि त्याच महीन्यात ज्ञानेश्वर माउलीन्ची पालखी येते, मी नेहमीप्रमाने पालखी आणायला गेलो होतो (हे पुण्याचे काम अनेक सासवड वासी करतात) माझ्याबरोबर आमच्या जयहिंद मंडळाचे अनेक कार्यकर्ते होते, आमची दर वर्षीप्रमाने दिवे घाटापर्यंत आलो टिन्ग्ळ्या-टवाळया करत......रस्त्यात जे भेटेल त्याला माउली माउली करत, आम्हाला रस्त्यात जवळपास ४०-५० चहाच्या गाड्या दिसल्या की ज्यावर लिहिले होते सागर चहा - मोडनिम्ब.....जसे कर्जत स्टेशनवर प्रत्येक वडेवाला दिवाडकर वडेवाला असतो तसेच इथेही, कोण खरा आणि कोण खोटा कुणालाच माहीत नाही, आणि ह्यांचे एक चुकते, हे ट्रेडमार्क रजिस्टर करून ठेवत नाहित ? असो मेन मुद्द्याकडे जाऊ तर असे करत आम्ही सगळे कार्यकर्ते दिवे घाटात पोहोचलो, आणि पालखी चढत असतानाची तो भव्य दीव्य सोह्ळा आम्ही नजरेमध्ये साठवू लागलो, पालखी दिवे घाट चढून आली आणि आमची लगबग चालु जाली ती पालखीला हात लावण्यासाठी यामध्ये आमच्यात अमर निम्बाळकर, स्वप्निल काम्बळे, निलेश मोकाशी, अतुल मोकाशी, रवी पवार हे एकदम खन्दे कार्यकर्ते तसे अजुन ही होते पण आता आठवत नाही... आम्ही दिवे घाटापासून जे पालखीला हात लावला ते सासवड पर्यंत , माउलींच्या नाम्घोषात कसे सासवड आले ते कळालेच नाही। सासवड आल्यावर मात्र गर्दी वाढली आणि आम्ही मागे ढकलू जाऊ लागलो पण या परिस्थीतीत ही अमर आणि लल्ला तग धरून होते, आम्ही खुप लाम्ब आल्यावर मस्त बिल्डिंगवर गेलो आणि तिथून पालखी सोह्ळा पाहू लागलो, अमर अजुन ही पालखीला चिकटून होता आणि त्याचे नशीब एवढे चांगले की रथातून मुख्य पालखी जेव्हा बाहेर काढतात तेव्हा तिथे होता आणि त्याला तिला हात लावायचा मान मिळाला पण एक प्रॉब्लम होता तो म्हणजे त्याच्या पायात चप्पल होती....त्याने एका क्षणाचा विचार न करता नवीन चप्पल तशीच आहे तिथे काढली पण पालखीला हात लावायचा मान मात्र त्याने सोडला नाही। पालखी सासवड मध्ये आली आणि मी थकल्या भागल्या अवस्थेत घरी आलो
घरी आल्यावर मला दिसले की गणेश केदारी, गणेश हरपले हे माझे मित्र हडपसरवरुन आले होते पाल्खीबरोबर आणि ते सुद्धा खूप थकले होते आणि आमची गर्दीत गाथ पडली नाही अणि गर्दीमुळे मी मोबाइल सूद्धा घरी ठेवला होता, त्यांना अणि मला सुद्धा खूप भूक लागली होती मग आम्ही मयूर धाब्यावर जेवण करायला जाण्याचे ठरवले आणि आम्ही निलेश घम, सचिन खराडे, अजय इन्दलकर अश्या काही मित्रांना घेउन निघालो, सासवडला पालखी आली की पाऊस हा येतोच आणि त्याप्रमाणे पाऊस जोरात पडून गेला होता आणि आम्ही सगळे पालखी आणायला गेलो होतो त्यामुळे भिजलोच होतो ते तसेच कपडे ठेऊन आम्ही मयूर ढाब्याकडे प्रस्थान केले, पुण्यावरून पालखीबरोबर येनार्यांची संख्या भरपूर असते आणि त्यामुळे पुण्याकडे जाणार्या रस्त्यावर ट्रैफिक एकदम जाम जाले होते, गणेश केदारी निलेश घम अजय इंदलकर हे कार्यकर्ते पुढे होते आणि मी त्यांच्या मागे, साधारण ९.१५ वाजले असतील रात्रीचे आणि आम्हाला ९.४५ झाले ते फक्त एस टी स्टैंड ते कॉलेज पर्यंतच जायला मागे मी कॉलेज मागून गाड़ी काढली माझ्याबरोबर गणेश हरपळे होता आम्ही विचार केला की किर्लोस्कर कंपनीच्या मागून जाऊ आणि डायरेक्ट चंदन टेकडीच्या जवळ हायवे ला नीघु, झाले आम्ही दोघे इकडून निघालो किर्र अंधार होता आणि त्यामध्ये सुद्धा वारकर्यान्ची लगबग......डबडी घेउन हो (कशाल हे विचारू नका कारण गावाबाहेरील भाग तो ) नाकाची केसे जाळनारा तो वास घेत आन्ही तिथून पुढे निघालो....आमच्या कड़े होती ती माझी हीरो होंडा S.S साधारण १५ वर्षांपूर्वीची आणि तिचे कामही केले नव्हते त्यावेळी, रात्रीच्या अंधारात माझ्या गाडीचा प्रकाश म्हणजे त्या लाइट्च्या खोपडीत मेणबत्ती ठेवल्यासारखी वाटत होती। तश्या प्रकाशात आम्ही निघालो होतो पुढे गेल्यावर आम्हाला एक ट्रक फसलेला दिसला आम्ही मग त्याच्या कडेच्या दुसरया रस्त्याने गाडी घ्यायचे ठरवले, थोड़े पानी होते पण जाईल गाडी असे वाटले आणि मी गाड़ी घातली पाण्यात, अचानक गाडीचा आवाज बंद झाला.....गाडी बंद पडली मी पाय टेकवायला गेलो तर माझ्या गुढग्यापर्यंत पानी आले आणि गाड़ीचा सायालेंसर पाण्यात गेल्याने गाडी बंद पडली होती, भयान शांततेत मी, गणेश, आणि माझी SS. गणेश खाली उतरला आणि गाड़ी ढकलू लागला, पण पुढे खड्डा आणखीनच खोल होता आणि पानी आता आणखी वर आले होते, तश्यताच जोर लाऊन आम्ही ५-१० मिनिटांनी गाडी बाहेर काढली पण माझा बूट त्या नादात पाण्यात राहिला होता, आता जेवायला तर जायचे होते आणि घरून निघून १ तास झाला होता त्यामुळे परत फिरायचे तर ताकतच नव्हती आमची मग आम्ही बूट शोध मोहिम घेतली त्या पाण्यात आम्ही पायाने अंदाज़ घेत बूट शोधत होतो मी तर नंतर हाताने सुद्धा बूट शोधत होतो थोड्या वेळात सापडला एकदाचा बूट आणि आम्ही मार्गस्थ झालो जाताना आम्ही त्या ट्रकवाल्याला हुशार म्हणत होतो की त्याला कदाचीत अंदाज़ आला होता म्हणून त्याने ह्या पाण्यात ट्रक घातली नव्हती पण तिथे ही तो फसलाच होता आणि आम्ही मात्र अथक परिश्रमातून मिघलो होतो, एव्ह्ड्या वेळात गणेश केदारी, निलेश, सचिन, अजय ही मंडळी आम्हाला फ़ोन करून थकली होती अणि आम्ही त्यांना चंदन टेकडीच्या जवळ थाम्बायाला सांगितले होते जेथे आम्ही हाईवेला लागणार होतो, रस्ता खूप निसर्डा झाला होता आणि त्यात वारकर्यांच्या ट्रकनी जाऊन जाऊन रस्त्याची पार वाट लावली होती त्यातच कसरत करत आम्ही हाईवेला पोचलोच होतो तेव्हा आम्हाला तिथे एक मारुती एस्टीम कार दिसली जी आम्ही आलो तिकडून म्हणजे किर्लोस्कर मार्गे निघाली होती पण रस्त्याच्या सूरवातीलाच फसलेली होती, आम्ही येताना दिसताच त्यांनी आम्हाला थाम्बवले......दिवे घाटापर्यंत जाऊन जाऊन परत आलेले आम्ही ९.०० वाजता जेवायला घरून बाहेर पडलो होतो आणि १०.१५ झाले तरी सुद्धा ३ की.मी प्रवास केला नव्हता आम्ही आणि त्यांना परत मदत करायची ???? अवघड होते हे कारण अश्या परस्थीतीतून आम्ही गेलो होतो ५ मिनिटांपूर्वी त्यामुळे त्याची जाण होतो आम्हाला आणि दुसरा रस्ताही नव्हता पळून जायला मग काय थांबलो तिथे.....एक ४५-५० चे गृहस्थ म्हणाले की आमची गाड़ी अडकली आहे प्लीस आम्हाला मदत करता का ?
१०.१५ झाले होते त्यांना नाहीही म्हनू शकत नव्हतो.....तेव्हड्यात आमचे नज़र गाडीच्या मागील सीट वर गेली....३ सुंदर मुली बसल्या होत्या, आता तुम्हीच सांगा अशा रात्री १०.१५ वाजता त्यांना असे सोडणे बरे दिसते का ? नाही ना ??? मग काय आम्ही लगेच उतरलो (आणि त्यांनाही उतरायला लावले नाही म्हणजे गाड़ी कशी ढकलनार ना ?) फ़ोन करून बाकीच्या मित्रांना देखील बोलावले पहिल्यांन्दा नाही नाही म्हणत नंतर हसत मदत करू लागले आणि त्यांना आम्ही १० मिनिटात गाड़ी बाहेर काढून दिली आणि बजावून सांगितले की हाई-वे नीच जा भले किती उशीर होवो पण घरी जाताल तरी !!!
१०.३० वाजता आम्ही कसे बसे मयूर ढाब्यावर पोचलो, अक्षरशः स्वतःला ओळखू येणार नाही अशी माझी आणि गणेश हरपळे ची अवस्था झाली होती, बूटामध्ये साधारण १-२ लीटर पाणी निघाले असेल माझ्या आणि पूर्ण भिजलेलो होतो आम्ही सगळे फक्त बाकी सगळे पावसाच्या पाण्यात आणि मी त्या डबक्याच्या...... जाम भूक लागली होती आम्हा सगळयान्ना स्पेशीअली मला आणि गणेशला.....सगाळयान्नी व्हेजच ऑर्डर केली आणि आम्ही येथेच्च जेवणावर ताव मारला.... पण यामध्ये सर्वात फेमस आयटम ठरला तो गणेश हरपळेचा जीरा राइस आणि त्याबरोबर काजू कर्रीच आम्ही चकित जाले की राइस बरोबर डाळ किंव्हा एखादी तिखट भाजी घेतो एखादा...... पण नाही साहेबांना खायचे होते आणि खालले ही जीरा राइस विथ काजू करी...........

(अगदी साधी अशी घडलेली ही गोश्ते आहे माझ्या आयुष्यातली पण मला खुप लक्षात आहे कारण खूप फिरून आल्यावर जेवनासाठी फिरताना आनेक अडचनी आल्या आणि मित्र सोबत असल्याने मज्जा आली....आज ते मित्र आपल्या आयुष्यात सेटल झालेत काही होतायत आता आमची आधीसाराखी भेट होत नाही पण काजू करी आणि जीरा राईस म्हटले की आम्हाला हसू येते ते दिवस आठवतात आणि तो गणेश आठवतो. )

इंदिरा गांधींचा नातू वरुण देशाला घातक कसा ? - शिवसेनाप्रमुखांचा प्रश्‍न

2009-05-15T17:51:00.000+05:30

असा प्रश्‍न केवळ शिवसेनाप्रमुखच जाहीररीत्या विचारू शकतात व विचारतात. हिंदूंनो, शिवसेनाप्रमुखांप्रमाणे राष्ट्र व धर्म निष्ठ विचार किमान व्यक्‍त तरी करायला शिका. अर्थात विचार व्यक्‍त करण्यासाठीही अंगी धमक असावी लागते !

मुंबई, १ एप्रिल (वार्ता.) – इंदिरा गांधींचा नातू, संजय गांधींचा पुत्र वरुण हा देशाला कसा काय घातक ठरू शकतो ? त्याने हिंदूंवर अत्याचार करणार्‍यांशी प्रतिकाराची भाषा केली. हा विचार राष्ट्रीय सुरक्षेला खतरनाक वाटत असेल, तर देशातील ८० कोटी हिंदूंनाही आजच राष्ट्रीय सुरक्षा कायद्याखाली अटक करा, संपूर्ण देशाचाच तुरुंग करा व देशातील हिंदू राष्ट्रीय सुरक्षेला खतरा असल्याचे जाहीर करून टाका, अशी जहाल टीका शिवसेनाप्रमुख श्री. बाळासाहेब ठाकरे यांनी आज प्रसिद्ध झालेल्या दैनिक `सामना’च्या संपादकीयातून काँग्रेस व मायावती यांच्यावर केली.

वरुण गांधी यांना किमान एक वर्ष तुरुंगात सडवण्याचे षड्यंत्र रचण्याचा हा सर्वच प्रकार मुसलमानांना खूष करण्याचा आहे. देशात मुसलमानांचे लांगूलचालन करायचे, हिंदूंना कमजोर बनवायचे, मुल्ला-मौलवींच्या दाढ्या कुरवाळत निवडणुका लढवायच्या, हेच धंदे आतापर्यंत गांधी परिवाराची बटीक बनलेल्या काँग्रेसने केले. त्याच गांधी परिवारातील एक वरुण हिंदुहिताचा तेज तारा म्हणून राजकीय क्षितिजावर तळपू लागताच राष्ट्र धोक्यात आल्याची कोल्हेकुई सुरू झाली. हे दुर्दैव वरुणचे नसून समस्त हिंदुजनांचे आहे, असे
श्री. ठाकरे यांनी म्हटले आहे.

ख्रिस्ती, मुसलमान व मनमोहन सिंग यांच्यावर कारवाई का नाही ?
केरळातील एका चर्चने जाहीर केले की, अल्पसंख्यांकांचे हित पहाणार्‍या पक्षालाच मतदान करा. यावर आचारसंहिताभंगाचा कोणता गुन्हा निवडणूक आयोगाने दाखल केला, त्या चर्च आणि झगेवाल्यांवर कोणत्या `राष्ट्रीय सुरक्षा’ कलमाखाली कारवाई झाली, हे जरा लोकांना कळू द्या. मुसलमानांचे हित पहाणार्‍यांना मते देण्याची बांग मशिदीत मुल्ला-मौलवी सतत देत असतात. काय झाली त्यांच्यावर कारवाई ? कुठे गेला तो तुमचा दुबळा, नेभळा आणि शेपूटघाल्या कायदा ? या देशातील साधनसंपत्तीवर पहिला हक्क हिंदूंचा नसून फक्‍त मुसलमानांचाच आहे, असे प्रक्षोभक विधान देशाचे पंतप्रधान मनमोहन सिंग करतात. तरीही देशातील ८० कोटी हिंदु समाज डोळ्याची पापणीही हालवत नाही व या विधानाबद्दल एकही हिंदु दुबळ्या मनमोहन सिंग यांना जाब विचारत नाही, अशी प्रखर टीका शिवसेनाप्रमुखांनी केली.

हिंदूंनो, तुम्ही नामर्द आहात !
मायावती सरकारने वरुण गांधीला `रासुका’ लावून देशातील समस्त हिंदूंना एक संदेश दिला आहे. तो असा, `हिंदूंनो, तुम्ही मुर्दाड आहात. नामर्द आहात. तुमच्याच हिंदुस्थानात हिंदुहिताची भाषा करणार्‍यांना आम्ही राष्ट्रीय सुरक्षा कायद्याखाली अटक केली आहे. हिंदूंनो, तुम्ही मुर्दाड असल्यामुळे चिडून आणि खवळून उठणार नाही. तुम्ही पेटून उठून रस्त्यावर उतरायचे तर सोडाच, पण निषेधाचा एकमुखी आवाजही उठवणार नाही. हिंदूंनो, म्हणूनच `हिंदुहिता’ची भाषा करणार्‍या एका तरुणास आम्ही बेकायदेशीरपणे तुरुंगात डांबले आहे. देशातील समस्त हिंदूंना दिलेला हा इशारा आहे’, अशी उपरोधिक टीका शिवसेनाप्रमुखांनी केली आहे.

Tollywood's Fully Faltu Scene

2009-05-15T16:24:00.004+05:30